en kanthanivan thanne shankayillaho! Nirnnayam
chenkathiravanpol kalankamattithaa kaanumen

1 kuriruliludicha kathiran paapakkarakal
theeruvaanozhicha rudhiran anuthapikkum
neram papikalkettam madhuran pareshayarkku
nerutharam kodutha chathuran

kaanaathe poyullaadukal thedi nadanna kaalukal
thannilett’aanippadukal kanditha! njaanippaadukal kaivilaavilum

2 mulmudi poondu kolaa-ladikal ettathalithaa
venma nettinmelulla-vadukkal alavillaatha
nanma nimitham-lokakkudikal rakshappeduvaan
thanmel koradaavaalulladikal

kondapadukal’unditha! chavin vishamul’kkondu thaan
chathu jeevichu kondathal chakathameni kanditha allayo sakhe!

3 en kanthanude thirunamam sugandham thuku-
Nnenkaleshunnu thante dhamam athinaal njaanum
thinkal pole mevunnu kshemam enikkavante
chenkolin keezhil puthunaamam

thannaanenikku mannavan mannil manuvaay vannavan
vanalokath’ezhunnavan enikku kazhcha thannavan ithaa kanunnu

4 thankalulla niram chuvappum venmayum thala thankam
kunthalamo karuppum laksham peril
kalankamattavante mathippum-thanikkundithaa
than kannukal paalil kulippum

thanner’thodili’rippumaayulla praakkalo doppamaam
thante kavil saurabhyamam varggathadathi’noppamayekkaanunnu sakhe!

5 thannude rupam lebaanone devadaarukka-
lennapole shreshdavumaane vaayo madhura’mennuvenda
thankalellaame omanam thane thannude vakkenikku thene!

athil mozhinju polithaa kanunnenivane mudaa
ennude priya snehithaa! vannalum vegam njaanithaa sneharthayayen

എൻ കാന്തനിവൻ തന്നെ ശങ്കയില്ലഹോ! നിർണ്ണയം
ചെങ്കതിരവൻപോൽ കളങ്കമറ്റിതാ കാണുമെൻ

1 കൂരിരുളിലുദിച്ച കതിരൻ പാപക്കറകൾ
തീരുവാനൊഴിച്ച രുധിരൻ അനുതപിക്കും
നേരം പാപികൾക്കേറ്റം മധുരൻ പരീശയർക്കു
നേരുത്തരം കൊടുത്ത ചതുരൻ

കാണാതെ പോയുള്ളാടുകൾ തേടി നടന്ന കാലുകൾ
തന്നിലേറ്റാണിപ്പാടുകൾ കണ്ടിതാ! ഞാനിപ്പാടുകൾ കൈവിലാവിലും

2 മുൾമുടിപൂണ്ടു കോലാടികളേറ്റതാലിതാ
വെണ്മ നെറ്റിമേലുള്ള വടുക്കൾ അളവില്ലാത്ത
നന്മനിമിത്തം-ലോകക്കുടികൾ രക്ഷപ്പെടുവാൻ
തന്മേൽ കൊരടാവാലുള്ളടികൾ

കൊണ്ടുപാടുകളുണ്ടിതാ! ചാവിൻവിഷമുൾക്കൊണ്ടു താൻ
ചത്തു ജീവിച്ചുകൊണ്ടതാൽ ചാകാത്തമേനി കണ്ടിതാ അല്ലയോ സഖീ!

3 എൻ കാന്തനുടെ തിരുനാമം സുഗന്ധം തൂകു-
ന്നെങ്കലേശുന്നു തന്റെ ധാമം അതിനാൽ ഞാനും
തിങ്കൾപോലെ മേവുന്നു ക്ഷേമം എനിക്കവന്റെ
ചെങ്കോലിൻ കീഴിൽ പുതുനാമം

തന്നാനെനിക്കു മന്നവൻ മണ്ണിൽ മനുവായ് വന്നവൻ
വാനലോകത്തെഴുന്നവൻ എനിക്കു കാഴ്ച തന്നവൻ ഇതാ കാണുന്നു

4 തങ്കലുള്ള നിറം ചുവപ്പും വെണ്മയും തലതങ്കം
 കുന്തളമോ കറുപ്പും ലക്ഷംപേരിൽ 
കളങ്കമറ്റവന്റെ മതിപ്പും-തനിക്കുണ്ടിതാ
തൻകണ്ണുകൾ പാലിൽ കുളിപ്പും

തണ്ണീർതോടിലിരിപ്പുമായുള്ള പ്രാക്കളോടൊപ്പമാം
തന്റെ കവിൾ സൗരഭ്യമാം വർഗ്ഗത്തടത്തിനൊപ്പമായ്ക്കാണുന്നു സഖീ

5 തന്നുടെ രൂപം ലബാനോനേ ദേവദാരുക്ക-
ളെന്നപോലെ ശ്രേഷ് ഠവുമാണേ വായോ മധുരമെന്നുവേണ്ട
തങ്കലെല്ലാമേ ഓമനം തന്നെ തന്നുടെ വാക്കെനിക്കു തേനേ!

അതിൽ മൊഴിഞ്ഞു പോലിതാ കാണുന്നേനിവനെ മുദാ
എന്നുടെ പ്രിയസ്നേഹിതാ! വന്നാലും വേഗം ഞാനിതാ
സ്നേഹാർത്തയായെൻ