Ie bhoomiyil enne ithramel snehippaan
Njaan aaraanen Daivame
Pappandha kaaram manassil niranjoru
Paapiyaanallo ivan

Shathru’vaaam enne puthran aakkee duvaan
Ithramel sneham veno?
Neecha’naam enne snehichu snehichu
Pujyanaai maattiyallo

Bheeru’vaam ennil veeryam pakarnnu nee
Dheeranaai maatiyallo
Kaarunyamay nin sneha’vaaippinte
Aazham ariyunnu njaan

ഈ ഭൂമിയിലെന്നെ നീ ഇത്രമേൽ സ്നേഹിപ്പാൻ
ഞാനാരാണെൻ ദൈവമെ
പാപാന്ധകാരം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞൊരു
പാപിയാണല്ലോയിവൻ (2)

ശത്രുവാമെന്നെ പുത്രനാക്കിടുവാൻ
ഇത്രമേൽ വേണോ (2)
നീചനാമെന്നെ സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ചു
പൂജ്യനായ് മാറ്റിയല്ലോ (2)

ഭീരുവാമെന്നിൽ വീര്യം പകർന്നു നീ
ധീരനായ് മാറ്റിയല്ലോ (2)
കാരുണ്യമെ നിൻ സ്നേഹവായ്പ്പിന്റെ
ആഴം അറിയുന്നു ഞാൻ (2)