1  maan neer­thodi­naa­y daahi­kku­nnapolen
 aathmaa­vu vaanjchi­kku­nne 
 ninne maathram aaraa­dhichidu­nna­then
eeka­ aashayaa­m

neeyaanen ba­lam pari­cha­ya­thum
nin munnil maathram vana­ngum njaan
ninne maathram aaradhi­chidu­nna­then
eeka­ aashayaam

2 ponno velliyo thulya­maki­llerre
snehi­­kku­nnu njaan
nee maathram eni­kkaa­na­ndam tharunnu
neeyen priyanaam

3  neeyen soda­ran thozha­na­llo
mahaa raajaa­vaa­ki­lum
mate­llaa­ri­lum ellaa­ti­lum ninne
snehi­kku­nnu njaan

1  മാൻ നീർ­തോ­ടി­നാ­യ്‌ ദാഹി­ക്കു­ന്നപോലെൻ
 ആത്മാ­വു വാഞ്ചി­ക്കു­ന്നേ 
 നിന്നെ മാത്രം ആരാ­ധി­ച്ചി­ടു­ന്ന­തെൻ 
 ഏക­ ആശയാം

നീയാ­ണെൻ ബ­ലം പരി­ച­യ­തും
നിൻ മുന്നിൽ മാത്രം വ­ണ­ങ്ങും ഞാൻ
നിന്നെ മാത്രം ആരാ­ധി­ച്ചി­ടു­ന്ന­തെൻ
ഏക­ ആശയാം

2 പൊന്നോ വെള്ളിയോ തുല്യമാകി­ല്ലേ­റെ
 സ്നേ­ഹി­­ക്കു­ന്നു ഞാൻ
നീ മാത്രം എനി­ക്കാ­ന­ന്ദം തരുന്നു
 നീയെൻ പ്രിയനാം

3  നീയെൻ സോദ­രൻ തോഴ­ന­ല്ലോ   
 മഹാ രാജാ­വാ­കി­ലും   
 മറ്റെ­ല്ലാ­രി­ലും എല്ലാ­റ്റി­ലും നിന്നെ   
 സ്നേ­ഹി­ക്കു­ന്നു ഞാൻ