Kurisholavum thanirangi vanna snehame
manavare vendedukkuvanay
manusha vesham  dharicho(2)

swantha puthrane adariyathe
enikkai elppichu thannavan
sakalavum enikkai nalkeedume
ninte sneham athullyame

jeevan thannu nee snehichathalle
neeyente nithyavakashamalle
ashayum neeye prathyashayum neeye
arilum unnathanum neeyallo

orukkunnenikkai vasasthalamonnu
kothiyerunne angu vazhuvaan
pon muhgam njanannu neril kanum
ananthame nithya santhoshame

കുരിശോളവും താണിറങ്ങി വന്ന സ്നേഹമേ 
മാനവരെ വീണ്ടെടുക്കുവാനായ്‌ 
മാനുഷ വേഷം  ധരിച്ചോ(2)

സ്വന്ത പുത്രനെ ആദരിയാതെ 
എനിക്കായ് ഏൽപ്പിച്ചു തന്നവൻ 
സകലവും എനിക്കായ് നൽകീടുമേ 
നിൻ സ്നേഹം അതുല്യമേ

ജീവൻ തന്നു നീ സ്നേഹിച്ചതല്ലേ 
നീയെന്റെ നിത്യാവകാശമല്ലേ 
ആശയും നീയേ പ്രത്യാശയും നീയേ 
ആരിലും ഉന്നതനും നീയല്ലോ 

ഒരുക്കുന്നെനിക്കായ്‌ വാസസ്ഥലമൊന്നു
കൊതിയെറുന്നെ അങ്ങ് വാഴുവാൻ
പൊൻമുഖം ഞാനന്നു നേരിൽ കാണും
ആനന്ദമേ നിത്യ സന്തോഷമേ