Yahove.... neeyen daivam
jeevan balavum neeye
shailavum kottayum... njaan
sharana’maakkum ente paarayume

sahaayippaan kazhiyaatha manushyarilo
prabhukkalilo njaan aashrayikkilla
yaakkobin daivamen sahaayakan
than bhaktharin rakshaa durggamavan

ellaam labhichennu ninaykkunnilla
thikanjavanennottum karuthunnilla
enikkum prapikkaamo enneyullu
ennaayussin nalkal ie maruvil

haagarrin nilavili kettidunnon
hannaayin sangkadam arrinjidunnon
vasthraagram thottathaam saadhuvinu
saukhyathe nalki nee maanichallo

manavaalan thalappaavaniyumpole
sarvva vibhooshitha manavattipol
rakshaavasthram enne dharippichallo
sevikkum ninneyennayussellaam

യഹോവേ... നീയെൻ ദൈവം
ജീവൻ ബലവും നീയേ
ശൈലവും കോട്ടയും... ഞാൻ
ശരണമാക്കും എന്റെ പാറയുമെ

സഹായിപ്പാൻ കഴിയാത്ത മനുഷ്യരിലോ
പ്രഭുക്കളിലോ ഞാൻ ആശ്രയിക്കില്ല
യാക്കോബിൻ ദൈവമെൻ സഹായകൻ
തൻ ഭക്തരിൻ രക്ഷാ ദുർഗ്ഗമവൻ

സഹായിപ്പാൻ കഴിയാത്ത മനുഷ്യരിലോ
പ്രഭുക്കളിലോ ഞാൻ ആശ്രയിക്കില്ല
യാക്കോബിൻ ദൈവമെൻ സഹായകൻ
തൻ ഭക്തരിൻ രക്ഷാ ദുർഗ്ഗമവൻ

ഹാഗാറിൻ നിലവിളി കേട്ടിടുന്നോൻ
ഹന്നായിൻ സങ്കടം അറിഞ്ഞിടുന്നോൻ
വസ്ത്രാഗ്രം തൊട്ടതാം സാധുവിനു
സൗഖ്യത്തെ നൽകി നീ മാനിച്ചല്ലോ

മണവാളൻ തലപ്പാവണിയും പോലെ
സർവ്വ വിഭൂഷിത മണവാട്ടി പോൽ
രക്ഷാവസ്ത്രം എന്നെ ധരിപ്പിച്ചല്ലോ
സേവിക്കും നിന്നെയെന്നായുസ്സെല്ലാം